មូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈរបស់ថៃរងសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង ខណៈវិបត្តិថាមពលកាន់តែដុនដាបក្នុងឆ្នាំ ២០២៦

ប្រទេសថៃកំពុងប្រឈមមុខនឹងសម្ពាធសេដ្ឋកិច្ចកាន់តែខ្លាំងម្តងទៀត ខណៈដែលមូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈរបស់ខ្លួនកំពុងរងសម្ពាធជាថ្មីក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ ដែលនេះបានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវចំណុចខ្សោយរចនាសម្ព័ន្ធដ៏រ៉ាំរ៉ៃ នៅក្នុងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងតម្លៃប្រេងឥន្ធនៈរបស់ប្រទេសនេះ។

មូលនិធិនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីរក្សាស្ថិរភាពតម្លៃប្រេងក្នុងស្រុក ហើយត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលជាបន្តបន្ទាប់ពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំង ក្នុងអំឡុងពេលមានវិបត្តិប្រេងសកល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការគ្រប់គ្រងតម្លៃអស់រយៈពេលរាប់ទសវត្សរ៍ ការកើនឡើងបំណុល និងការឧបត្ថម្ភធនដដែលៗ កំពុងបង្ហាញឱ្យឃើញនូវហានិភ័យសេដ្ឋកិច្ចកាន់តែជ្រៅ។

មូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈដំណើរការលើគោលការណ៍សាមញ្ញមួយគឺ៖ ប្រមូលប្រាក់កម្រៃលើប្រេងនៅពេលតម្លៃសកលទាប ហើយប្រើប្រាស់ប្រាក់បម្រុងទាំងនោះដើម្បីឧបត្ថម្ភធននៅពេលតម្លៃហក់ឡើងខ្ពស់។ ទោះបីជាមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងរយៈពេលខ្លីក៏ដោយ យន្តការនេះបានបង្កើតឱ្យមានវដ្តដដែលៗ ពោលគឺ៖ ការឧបត្ថម្ភធន ការសន្សំបំណុល និងការរង់ចាំតម្លៃសកលធ្លាក់ចុះមុននឹងសងបំណុលវិញ។

គំរូនេះបានបន្តអស់រយៈពេលជាង ២០ ឆ្នាំមកហើយ តាំងពីរដ្ឋាភិបាលលោក ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា ក្នុងអំឡុងសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ាក់ រហូតដល់រដ្ឋាភិបាលលោក ប្រាយុទ្ធ ចាន់អូចា ក្នុងអំឡុងជម្លោះរុស្ស៊ី-អ៊ុយក្រែន។

ថៃបានប្រឈមមុខនឹងវិបត្តិតម្លៃប្រេងដ៏ធំជាលើកដំបូងចន្លោះឆ្នាំ ២០០៤ និង ២០០៥ ដែលបណ្តាលមកពីសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ាក់ និងការរំខានដល់ការផ្គត់ផ្គង់នៅក្នុងប្រទេសវេណេស៊ុយអេឡា។ ជាការឆ្លើយតប រដ្ឋបាលលោក ថាក់ស៊ីន បានកំណត់តម្លៃប្រេងឱ្យនៅកម្រិតទាបជាងទីផ្សារសកលយ៉ាងខ្លាំង។

ទោះបីជាគោលនយោបាយនេះបានការពារអ្នកប្រើប្រាស់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាបានធ្វើឱ្យមូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈរីងស្ងួតយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ រដ្ឋាភិបាលត្រូវបានបង្ខំឱ្យខ្ចីប្រាក់រហូតដល់ ៧១ ប៊ីលានបាត ដោយការឧបត្ថម្ភធនសរុបមានចំនួនជាង ៩២ ប៊ីលានបាត ដែលជាកម្រិតខ្ពស់បំផុតក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមូលនិធិនាពេលនោះ។ នៅទីបំផុត រដ្ឋាភិបាលត្រូវបង្ខំចិត្តដកការគ្រប់គ្រងតម្លៃចេញ ដែលនាំឱ្យតម្លៃប្រេងសម្រាប់សាធារណជនហក់ឡើងខ្ពស់ភ្លាមៗ។

បច្ចុប្បន្ន ថៃកំពុងប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពស្រដៀងគ្នានេះ។ តម្លៃប្រេងសកលបានហក់ឡើងម្តងទៀតដោយសារភាពតានតឹងភូមិសាស្ត្រនយោបាយ ជាពិសេសជម្លោះដែលប៉ះពាល់ដល់ផ្លូវផ្គត់ផ្គង់នៅមជ្ឈិមបូព៌ា។ ដើម្បីសម្រាលបន្ទុកដល់ប្រជាពលរដ្ឋ រដ្ឋាភិបាលកំពុងកំណត់តម្លៃប្រេងម៉ាស៊ូតក្នុងរង្វង់ ៣០ បាតក្នុងមួយលីត្រម្តងទៀត ដោយឱ្យមូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈជាអ្នករ៉ាប់រងលើតម្លៃខុសគ្នា។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នេះគឺជាការចំណាយដ៏ខ្ពស់។ មូលនិធិនេះត្រូវបានរាយការណ៍ថាបានចំណាយប្រាក់ជាង ១ ប៊ីលានបាតក្នុងមួយថ្ងៃលើការឧបត្ថម្ភធន ដែលធ្វើឱ្យមូលនិធិនេះធ្លាក់ចូលក្នុងឱនភាពវិញ និងបង្កឱ្យមានការព្រួយបារម្ភអំពីនិរន្តរភាពរយៈពេលវែង។

អ្នកជំនាញព្រមានថា ការគ្រប់គ្រងតម្លៃក្នុងរយៈពេលយូរ ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់តម្លៃពិតប្រាកដនៃថាមពល និងពន្យារពេលនៃការកែសម្រួលសេដ្ឋកិច្ចដែលចាំបាច់។ នៅពេលដែលការឧបត្ថម្ភធនត្រូវបានរក្សាយូរពេក មូលនិធិនឹងរីងស្ងួត ហើយត្រូវពឹងផ្អែកលើការខ្ចីប្រាក់ ដែលនៅទីបំផុតនឹងបង្វែរបន្ទុកហិរញ្ញវត្ថុទៅលើអ្នកបង់ពន្ធវិញ។

ទោះបីជាមានវិបត្តិដដែលៗក៏ដោយ ក៏ប្រទេសថៃហាក់ដូចជានៅមិនទាន់អាចបំបែកវដ្តនេះបាននៅឡើយទេ។ មូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈនៅតែជាឧបករណ៍រយៈពេលខ្លីដ៏សំខាន់ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានការកែទម្រង់ទេ វានឹងក្លាយជាបន្ទុកបំណុលរយៈពេលវែងរបស់ជាតិ។

ខណៈដែលភាពប្រែប្រួលនៃតម្លៃប្រេងសកលនៅតែបន្ត ប្រទេសថៃកំពុងប្រឈមមុខនឹងជម្រើសដ៏ពិបាក៖ រក្សាការឧបត្ថម្ភធនដើម្បីការពារគ្រួសារ ឬអនុញ្ញាតឱ្យតម្លៃឡើងថ្លៃ ដើម្បីកាត់បន្ថយសម្ពាធហិរញ្ញវត្ថុ។

វិបត្តិនាពេលបច្ចុប្បន្នបានផ្តល់នូវមេរៀនសំខាន់មួយ ពោលគឺទោះបីជាមូលនិធិប្រេងឥន្ធនៈអាចជួយសម្រាលផលប៉ះពាល់ភ្លាមៗក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសគោលនយោបាយថាមពលប្រកបដោយនិរន្តរភាព ឬការពារសេដ្ឋកិច្ចពីកម្លាំងទីផ្សារសកលជារៀងរហូតបានឡើយ៕

ប្រភព៖ Nation Thailand

https://www.nationthailand.com/news/general/40064259

រាយការណ៍​ដោយ៖​ The Khmer Today